چشمون سیاه

ازدست نوازش تپش دل نشود کم

sahba2005 — Fri, 21 Nov 2008 17:04:18 GMT

هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتن

می نهم چون بید مجنون سربه پای خویشتن

این چنین زیروزبر عالم نمی ماند مدام

می نشاند چرخ هر کس را به جای خویشتن

دردها کم شود از گفتن ودردی که مراست

از تهی کردن دل می شود افزون چه کنم؟

من نه آنم که تراوش کند ازمن گله ای

می دهد خون جگر رنگ به بیرون چه کنم؟

sahba2005 — Fri, 31 Oct 2008 16:26:00 GMT

سلام ....اومدم چون دلم خیلی تنگ شده بود .....نمی تونم حرف بزنم

چون خیلی حرف دارم ...

فقط میتونم اینو بگم امسال از پرحادثه ترین سالهای زندگیم بوده که من درکش کردم.

خوبیها وبدیهاش زیاد بوده شکر خدا دلم به شکایت وا نشده وهمه رو تونستم تو دلم براشون جا وا کنم.....

خیلییییییی حرف داااارم اما وقت گفتن نیست وزبون هر چه اروم بگیره زندگی راحت تره......

خدایااااا امیدم به تو

*روز دختر مبارک*

sahba2005 — Tue, 27 May 2008 18:46:29 GMT

مامانی رفت........،وقتی که فکرش را هیچکدامین ما نمی کردیم

ساده وآرام بدون اینکه صدای پای رفتنش را بشنویم

رفت..آرام وبیصدا....حتی گنجشکای نشسته روی لبه ی دیوار هم نفهمیدند که مامانی می خواهد برود...

روزها میگذرند فقط میشه فکر کرد که مامانی رفته سفر...

نمیخوام یه لحظه فکر کنم که بر نمیگرده........

دلمممممممممممممم خیلییی تنگ شده...

فقط شادم از اینکه درد نمیکشی...روزهای رفتنت داره به چهل میرسه ..

ومن یادم نمیره لرزهای تنت در آخرین روز با ما بودن....هنوز صدات تو گوشمه ..لحظه ای که بابا رو صدا کردی ....واییییییییییی ..

تو رو خدا قدر بابابزرگو مادربزرگاتونو بدونید......

هر روز که میگذره باز باورش سخت تر میشه..

جای خالی که هر روز صبح باید دید....

sahba2005 — Sat, 05 Apr 2008 20:32:47 GMT

ترا دوست دارم

ترا به اندازهء آسمان دوست دارم

ترا من به اندازهء بی کران دوست دارم

تو خود آسمانی،تو خود بی کرانی،عظیمی

ترا من به قدر خودت در جهان دوست دارم

ترا مثل آن دختر شاه پریان که قصرش

بنا گشته در عمق یک داستان دوست دارم

تو جاری شدی در رگم،درتمام وجودم

توآبی،ترا چون نهالی جوان دوست دارم

تو روح منی،بی تو من مرده ام،هیچ هیچم

توجانی،ولی من ترا بیش از آن دوست دارم

ترا با امیدی که مرغابی بی پناهی

پردسوی دریاچه ای بی نشان دوست دارم

تو سرشار عطری،توشور آفرینی،تو سبزی

ترا چون گذرگاه پروانگان دوست دارم

عمران صلاحی"

sahba2005 — Mon, 28 Jan 2008 18:15:18 GMT

با رنگ وبویت ای گل !گل رنگ وبو ندارد

با لعلت آب حیوان،آبی به جو ندارد

از عشق من به هر سو در شهر گفتگوئی است

من عاشق تو هستم ، این گفتگو ندارد

جز وصف پیش رویت ، در پشت سر نگویم

رو کن به هر گه خواهی ، گل پشت ورو ندارد

محراب ابروانت ، خواند نماز دلها

آری بمیرد آن دل کز خون وضو ندارد

گر آرزوی وصلش ، پیرم کند مکن عیب

عیب است کز جوانی ، کاین آرزو ندارد

خورشید روی من چون ، رخساره بر فروزد

رخ بر فروختن را ، خورشید رو ندارد

سوزن زتیر مژگان ، وزتار زلف نخ کن

هر چند رخنه ی دل ، تاب رفو ندارد

اوصبر خواهد از من بختی که من ندارم

من وصل خواهم از وی ، قصدی که او ندارد

با شهریار بی دل ، ساقی به سر گرانی است

چشمش ، مگر حریفان می در سبو ندارد

sahba2005 — Fri, 28 Dec 2007 21:21:37 GMT

یاد ایام ..........

خیلی از ادما هستند که عشقو عاملی میدونن برا از پا درآوردن انسانها

ولی برا من همیشه عشق یه حس شیرین بوده انگار یکی داره دل ادمو قلقلک میده.

....

درعشق پیش بینی،سنگ ره وصال است

شد سیل محودر بحر،از پیش پا ندیدن

گاهی وقتا عاشق با عشق خودش حال میکنه حتی نحوه عشقبازی یه جورائی با عشق درونشه نه معشوقش

سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

گر توانی،آشنائی با نگاه خود مکن

قبله ی من!عکس در شرع حیا نامحرم است

خلوت آیینه را هم جلوگاه خود مکن

وتعبیر به این زیبائی:

همچو بوی گل که در آغوش گل از گل جداست

و چقدر قشنگ میتونه فریاد بزنه:

تویی در دیده ام چون نورومحرومم زدیدارت

نمی دانم زنزدیکی کنم فریاد ، یا دوری

گاهی وقتا یه خلوت ساده باعث میشه فکر کنی نگارت ساعتهاست که کنارت نشسته وعاشق هیچ وقت دوست نداره که کسی اونو از خلوتش بیرون بیاره

مرا هر کس که بیرون می کشد از گوشه ی خلوت

ستمکاری است کز آغوش یارم می کشد بیرون

هیچ وقت نمیخواد که از عشق فرار کنه واونو یه فریاد رس میدونه:

به داد من برس ای عشق،بیش از این مپسند

که زندگانی من صرف خوردوخواب شود

یادش بخیر عاشق این تک بیتا بودم....

دوام عشق اگرخواهی ، مکن با وصل آمیزش

که آب زندگی هم می کند خاموش آتش را

کند معشوق را بی دست وپا ،بیتابی عاشق

بلرزد شمع بر خود تا زجا پروانه برخیزد

دردها کم شود از گفتن ودردی که مراست

از تهی کردن دل می شود افزون ،چه کنم؟

من نه آنم که ترواش کند از من گله ای

می دهد خون جگر رنگ به بیرون چه کنم

و............................

و...........یادش بخیر سال 83 استاد گرامی دکتر صفائی درس صائب 6غروب،

که هنوز عاشقانه صائب خواندنش در یادم مانده.

sahba2005 — Tue, 23 Oct 2007 21:34:36 GMT

می رسد روزی که شرط عاشقی دلداگیست

آن زمان هر دل فقط یک بار عاشق می شود

نبض های دو سالگیمان میزند وتا قربان چیزی نمانده برای تو ......واندکی بعد برای من ،تا دوسالگیمان

از انتخاب تا تصمیم یکی شود.

شاگردی از استادش پرسید:"عشق چیست؟"

استاد در جواب گفت:"به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور. اما در هنگام عبور از گندم زار به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی.

شاگرد به گندم زار رفت وپس از مدتی طولانی برگشت.

استاد پرسید :چه اوردی؟ وشاگرد با حسرت جواب داد:هیچ ، هر چه جلوتر می رفتم ،خوشه های پر پشت تر می دیدم وبه امید پیدا کردن پر پشت ترین ، تا انتهای گندم زار رفتم.

استاد گفت :عشق یعنی همین.چشمانت را وقف نگاهی کن که قدر نگاهت را بداند .

هیچ بزرگسالی با عشق چهره به چهره نمی شود باید کودک شد فارغ ودل آسوده.

وردپای کودکی.............گاه چه زیبا جلوه میکند.

sahba2005 — Wed, 19 Sep 2007 21:05:11 GMT

کاش در این رمضان لایق دیدار شوم

یک سحر با نظر لطف تو بیدار شوم

کاش منت بگذاری به سرم مهدی جان

تا که همسفره تو لحظه افطار شوم.......

من چند روز پیش پستمو نوشتم اونم خیلی مفصل اما هر کاری

کردم انگار قسمت نبود الان بزنمش الانم نشد گفتم حداقل این چند کلمه رو بنویسم تا شاید.........تا بعد

sahba2005 — Sun, 08 Jul 2007 20:53:18 GMT

الهی عاجز وسر گردانم ،نه آنچه دارم دانم ونه آنچه دانم ، دارم.

گرانی می کند بر خاطرش ، یادم ، نمی دانم

که با این نا توانی چون توانم رفت از یادش؟!

با یه دنیا حرف اومده بودم اما حالا .......

چرا نمیشه ..

گمونم بهتره منم بگم :

"الهی در سر گریستنی دارم دراز "

sahba2005 — Wed, 11 Apr 2007 22:33:52 GMT

اول کلام سلام به همه ی همراهان خوبی که تو این مدت تنهام نذاشتن

وبعد از اون هیچ جز شرمندگی .........

این مدت از بس تو وبلاگ چیزی ننوشتم یادم رفته چطور باید شروع کنم هر چند معمولا عادت به بی مقدمه گویی هم دارم .

حالا از اینجا میگم : اگر می خواهید همسری نمونه باشید:

...............................................

.........................................

.................................................

می خواستم شروع کنم به زیاده گفتن دیدم بعد اینهمه مدت به نظرم کار ....... (مسخره، ناجور، بدی،

نادرست، بیخود، بی محتواو...........) هر چی دلتون می خواد می تونید بذارید

خلاصه بذارید اومدشو بگم جمله تموم بشه .

گفتم برای شروع شاید همین بس باشه وبه نظر خودم حتی برای خاتمه، که اگر اینگونه بود مشکلی در هیچ جای دنیا نبود.

همسران آسمانی

امام علی(ع) فرمودند : سوگند به خدا در تمام دوران زندگی ام تا هنگامی که حضرت فاطمه(س)

زنده بود ، هرگز اورا رنجور نساختم وبه کاری دستور ندادم ، او نیز با من چنین بود هر گاه غصه ها

واندوه ها بر دلم می نشست چون نگاهم بر او می افتاد تمام غصه ها واندوه ها از دلم پاک می شد.

بحار الانوار .جلد.۴۳.ص۱۳۴