دوم: روز معلم مبارک همه معلمای عزیز .

سوم : خیلی چیزا میخواستم بگم که اصلا وقت ندارم . ( خیلی ببخشیدا) .

چهارم : دارم میرم سفر

پنجم : بازم دارم میرم سفر

ششم  : وقتی نیستم از بلاگفا محافظت کنید مثل اوندفعه نشه اومدم

دیدم پرشین لاگو بستن افسردگی گرفتمو شدم اواره ترین پرشین لاگی.

هفتم  : همینجوری گفتم تا هفت تا بشه چون میگن مقدسه .

                          به امید دیدار

                                                                          شب چو بوسیدم لب گلگون او

                                                           گشت لرزان قامت موزون او

                                                          زیر گیسو کرد پنهان روی خویش

                                                          ماه را پوشید با گیسو ی خویش

                                                        گفتمش : ای روی تو صبح امید

                                                       در دل شب بو سه ی ما را که دید

                                                       قصه پردازی در این صحرا نبود

                                                      چشم غمازی به سوی ما نبود

                                                       غنچه خاموش او چون گل شکفت

                                                       بر من از حسرت نگاهی کردو گفت

                                                      با خبر از راز ما گردید شب

                                                    بو سه ای دادیم آن را دید شب

                                                  بو سه راشب دید وبا مهتاب گفت

                                                   ما ه خندید و به موج آب گفت

                                                 موج دریا جانب پارو شتافت

                                                راز ما گفت و به دیگر سو شتافت

                                               قصه را پارو به قایق باز گفت

                                              داستان دلکشی زان راز گفت

                                               گفت قایق به قایقبان خویش

                                             آنچه را بشنید از یاران خویش

                                            مانده بود این راز اگر در پیش او

                                           دل نبود آشفته از تشویش او

همه مشکلشون اینه که راز دیگرانو نمی تونن تو دلشون نگه دارن مشکل من اینه که

راز دیگرانو جائی بازگو نمی کنم . اما راز مربوط به خودم تو دلم نمی مونه .

اخه آدم دیدید به خودش خیانت کنه !!! ونتونه رازشو تو دلش نگه داره .

فقط میتونم تو دلم امیدوار باشم به اونائیکه اعتماد میکنم ارزش اعتمادمو بدونن.

بازم شرمنده بابت دیر به دیر به روز شدنام . ( به چه فعلی !)

و شرمنده بخاطر ناجور افتادن پست چون تو ورد نوشتم اینطور در اومد عجله هم دارم

متا سفانه نمی تونم درستش کنم . همگی ببخشید .