خونه ی غم شده باز این دل من

پر ماتم شده باز این دل من

من و تو با دلمون

تک و تنها و غریب

توی این دشت جنون

توی این دشت جنون

خودمونیم وخدا

خودمو ن ودلمون

تو می خوای این دل من خون بشه دیوونه بشه ؟

تو می خوای غصه من قصه ی هر خونه بشه؟

نمی خوای سنگ صبور ؟

اگه از درد دلم با تو شکایت بکنم

قصه ی مردم نامردو بگم

اگه من با تو حکایت بکنم

دل تو می شکنه چون جام بلور

نمی خوام سنگ صبور

دل من بی دل تو دیگه تنها می مونه

کی دیگه قصه ی افسردگیشو گوش میکنه ؟

اخه کی اشک اونو پاک میکنه ؟

کی غمو درد اونو خاک میکنه؟

همه جا رنگو ریا همه چی نقش سراب

به گلا دس میزنی خار میشن

سبزه ها زیر قدم مار میشن

زبونم بسته میشه دهنم خسته میشه

ولی ای سنگ صبور مگه باور میکنه؟

می دونی؟ همدم شبهای سیاه دل من

عاقبت سر به بیابون میذارم

میرم اونجا که صفاست  میرم اونجا که وفاست

میرم اونجا که فقط محرم این سینه خداست .

" هما میر افشار "

از عمق وجودم نفرینت میکنم توئیکه کارتمو داری یک دقیقه به یک دقیقه می خورییییییییی

رفت که قاطیه خروسا بشه < مطمئنم اونیکه از دستمون بردش به خوبیه خودش نیست

حالا بگذریم جاتون خالی   . جشن نامزدیه دوستومن بود اینم عکسش

خب دیگه مثل همیشه جلف بازی ما باعث شد که دومادم به ذات بیخود ما پی ببره

فکر کنم دیگه نذاره دوستمون دوروبر ما بیاد . ازش بدم میاد چون داره خاطرات چند

سالمونو داره با خودش میبره. یادش بخیر چه روزایی داشتیم. چه قدر خوش بودیم

دیگه نمیگم چون داره گریم میگیره .

ارزو میکنم خوشبخت بشن .